กีฬายิงธนูกับการแข่งขัน

ผมได้ไปดูรับชมการแข่งขันกีฬายิงธนูของมหาลัยที่เพื่อนสนิทของผมชวนมาดูเพราะเพื่อนของเธอก็อยู่ในชมรมนี้ก็เลยชวนผมมาเชียร์เป็นเพื่อนตามเคย ซึ่งการยิงธนูนั้นตามความคิดผมก็คงจะเป็นกีฬาที่ น่าเบื่อผลัดกันยิงไปมา แค่ถูกเป้าบ้างไม่ถูกเป้าบ้างวัดกันแค่ความแม่นยำเท่านั้นซึ่งผมก็คิดไว้เพียงเท่านั้นเพราะตัวผมเองค่อนข้างจะมีอคติกับกีฬาประเภทนี้อยู่บ้างพอสมควร เพราะกีฬาชนิดนี้แต่เดิมทีอุปกรณ์นั้นก็มีไว้ใช้เพื่อฆ่าสัตว์ล่าสัตว์ทำลายชีวิตของผู้อื่นอยู่แล้ว สำหรับสัตว์กินพืชอย่างผมก็ไม่ค่อยจะชอบอุปกรณ์ชนิดนี้ซักเท่าไหร่นัก เพราะมันเป็นอาวุธที่มีไว้เพื่อคร่าชีวิตผู้อื่นและมีความอันตรายมากแต่ก็ยังมีการจัดการแข่งขันยิงธนูอยู่เรื่อยๆจนกลายมาเป็นกีฬาไปแล้ว ผมคิดว่าแค่ไปนั่งดูเป็นเพื่อนของเพื่อนให้เพื่อนของเพื่อนผมมีกำลังใจว่ามีคนมาช่วยเชียร์ก็พอแล้วมั้ง อย่างน้อยคนดูก็ไม่น่าจะเยอะซักเท่าไหร่แต่นั่นทำให้ผมต้องเปลี่ยนทรรศนคติใหม่เกี่ยวกับกีฬายิงธนูนี้ที่ดูภายนอกคนเข้าร่วมหรือให้ความสนใจในกีฬาชนิดนี้คงจะมีแค่ส่วนน้อย แต่ในงานสถานที่สนามจัดการแข่งขันแทบจะเรียกได้ว่าแน่นขนัดไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา กระทั่งคนที่ไว้ทรงผมแอฟโร่หัวฟูเป็นก้อนผ้าขยำไว้ก็ยังมี 

ซึ่งจากการแข่งนั้นเท่าที่ผมทราบคร่าวๆว่าคราวนี้มหาลัยที่จะมาซ้อมแข่งขันด้วยเป็นพวกระดับจังหวัดที่มีความสามารถสูงมากซึ่งหัวหน้าทีมของฝ่ายโน้นก็ข่มขู่กันสารพัด  ทั้งแกล้งบอกว่าถ้าได้ไม่ก็ไม่ต้องเอ่ยเปลี่ยนตัวแทน ทีมชุดแข่งบ่อยๆซึ่งตอนยิงไม้แรกรอบแรกของทุกๆคนนั้น ทางฝ่ายตรงข้ามดูท่าทางสบายๆและไม่มีพลาดแม้ว่าจะด้วยวิธีใดๆ ก็ตามซึ่งทีมฝ่ายตรงข้ามนั้นสามารถยิงธนูได้โดยไม่พลาดเป้าแม้สักเป้าเดียวซึงต่างกับผลัดเราที่ยิงถูกบ้างไม่ถูกบ้างตามลำดับ คนที่ยืนดูอยู่ก็บอกว่านี่เป็นการซ้อมแข่งของทีมระดับจังหวัดและทีมระดับเขตซึ่งอยู่กันคนละระดับกันอยู่แล้ว แต่ว่าทีมฝั่งมหาลัยของผมนั้น เป็นสาวสวยผมยาวที่มีความสวยและหุ่นดีสุดๆคนที่ยิงเป็นมือหนึ่งนั้นนอกจากจะยิงได้อย่างแม่นยำและเฉียบคมแล้ว สมาธิและแรงกดดันในการยิงแต่ละครั้งนั้นทำให้คนดูถึงกับนิ่งเงียบดูกันเลยทีเดียวจากแรงกดดันและความมุ่งมั่นของเธอที่ไม่วอกแวกและไม่ใส่ใจเลยว่าทีมของตัวเองนั้นอยู่ในสภาพย่ำแย่แค่ไหน แต่ถึงอย่างนั้นสิ่งที่ทำให้ผมตกใจมากกว่าก็คือ นี่เป็นสนามแข่งในรอบของผู้ชายแต่สาวสวยคนนี้ทำไมถึงได้มาเข้าลงแข่งได้ละ ผมถึงบางอ้อทันทีที่เพื่อนผมกระซิบบอกว่าเธอคนนั้นนะเป็นผู้ชาย เล่นเอาผมตาค้างไปสามสิบวิได้เลยทีเดียว 

 แต่ถึงอย่างนั้นในรอบที่สามจากเจ็ดรอบการยิงพวกมหาลัยฝ่ายตรงข้าม ก็มีการยิงพลาดกันบ้างแล้วจากการยิงธนูติดๆกันหลายๆครั้งทั้งการฝืนยิงธนูติดต่อกันเป็นระยะเวลานานๆและการทุ่มเทกำลังใจและพลังกายในการควบคมให้เกิด การเสียสมาธิจนยิงถูกบ้างยิงผิดบ้าง จากแรงกดดันรอบๆข้าง แรงกดดันจาก คนดูคนรับชมผู้ฝึกสอนซึ้งก็นั่งดูอยู่ไม่ไกลจากที่รอบรับซักเท่าไกร นอกจากแรงกดดันจากคนดูแล้วก็ยังแรงกดดันจากทีมฝ่ายตรงกันข้าม ซึ่งในช่วงหลังนั้นทีมฝั่งมหาลัยผมทำเกมได้ดีมากแทบจะไม่หลุดเป้าเลยกลับกันทีมฝั่งตรงข้ามเริ่มยิงเสียมากขึ้นเรื่อยๆ และมือหนึ่งนำทัพของฝ่ายตรงข้ามนั้นแทบจะผิดพลาดตลอดเวลา ซึ่งความสำคัญของมือหนึ่งนั้น จะช่วยเรียกความมั่นใจและส่งเสริมกำลังใจของคนในทีม ซึ่งการที่ทีมจะยิงต่อไปได้นั้นต้องผ่านการยิงเปิดประเดิมของมือหนึ่งก่อนและเมื่อมือหนึ่งยิงแต่ละครั้งนั้นจะมีส่วนเพิ่มกำลังใจให้กับสมาชิกในทีมที่จะส่งออกมายิงในไม้ต่อผลัดต่อมาทำให้การยิงออกมานั้นดียิ่งขึ้นแต่สุดท้ายแบบแรกยอมดีที่สุด โดยการยิงเปิดไปเรื่อยๆ แต่อย่างไรก็ดี แต่ที่น่าเสียดายก็คือเพื่อผมที่พาผมมาดูด้วยกลับหายไปไหนก็ไม่รู้ พอรู้สึกตัวอีกทีแข่งขันจบแล้วเพื่อมผมก็มาพอดีเป็นช่วงเวลาที่แข่งจบพอดี

Tags:

Leave a Reply