ทีมบีชวอลเล่ย์บอล
กันยายน 2nd, 2010ผมได้มีโอกาสได้ไปดูการแข่งขันของทีมบีชวอลเล่ย์บอลที่แข่งขันกันอย่างไม่เป็นทางการเพียงเพื่อความสนุกสนาน แต่ระหว่างสองทีมนั้นกลับเล่นกันแบบเอาจริงเอาจังจนกระทั่งมีคนมาดูมาชมให้กำลังใจอย่างแน่นขนัดจนดูเหมือนเป็นการแข่งขันกันจริงๆเพื่อวัดผลแพ้ชนะมากกว่าที่จะเล่นกันแค่สนุกสนานซึ่งการเล่นในวันนั้น น่าตื่นตาตื่นใจมากเมื่อเทียบกับสถานที่แล้ว คนๆนั้นที่ไม่น่าจะมาอยู่ที่นี่กลับมาอยู่ที่นี่ได้นั่นก็คือ นักกีฬาระดับประเทศ แชมป์บีชวอลเล่ย์ระดับมหาลัย กับสาวน้อยตัวเล็กสองคนที่ดูยังไงก็เหมือนเด็กประถม แต่ก็ใส่เครื่องแบบของวิทยาลัยในชุดยูนิฟอร์ม ถึงแม้ว่าจะใส่ขาสั้นไว้ข้างในก็เถอะดูยังไงก็เหมือนใส่ชุกนิสิตนักศึกษามาเล่นบีชวอลเล่ย์บอลยังไงยังงั้นเลย ส่วนอีกทีมก็พอกันใส่ชุดว่ายน้ำ บิกีนี่กับทูพีชมาเล่นแบบไม่กลัวชุดว่ายน้ำจะหลุดออกมาเลย ซึ่งทั้งสองทีมก็ขับเคี่ยวตีโต้กันได้อย่างสูสี ทางฝั่งแชมป์มหาลัยเองก็ตบได้อย่างรุนแรงและหนักหน่วงแต่ทางฝ่ายสองจิ๋วเองก็สามารถเซฟลูกเอาไว้ได้
โดยไม่มีทีท่าว่าจะหวาดกลัวลูกให้เล็นในแววตาเลยซักนิด ซึ่งถ้าเป็นผมเองถ้าให้ต้องรับลูกเสริฟที่ทั้งเร็วและรุนแรงพอๆกับระเบิดอย่างนั้นผมคงต้องหลบเป็นแน่แท้แต่สองสาวตัวเล็กกลับต่อสู้กับคู่แข่งระดับนี้ได้อย่างสูสีนอกจากจะรับลูกตบที่ทั้งรวดเร็วและรุนแรงได้แล้วยังสามารถกระโดด บล๊อคลูกได้ด้วยแรงกระโดดที่สูงอย่างไม่น่าเชื่อทั้งๆที่ตัวเล็กสูงไม่ถึง 160cm แท้ๆ แต่ก็สามารถกระโดดบล็อกลูกวอลเล่ย์ที่ทั้งแรงและน่ากลัวนั้นได้ด้วยความสูงที่ไม่น่าเชื่อราวกับว่าเธอทั้งสองคนกำลังเดินอยู่บนอากาศ ผมรู้สึกอย่างนั้นจริงๆ จนทำเอาผมเผลอคิดเชียร์เข้าข้างคู่จิ๋วนั่นว่าอาจจะพลิกกลับมาชนะก็ได้ แต่ยังไงซะผลก็ออกมาตามคาดเพราะถึงแม้จะสู้ได้อย่างสูสีซักเท่าไหร่แต่ด้วยความอ่อนด้อยประสบการณ์ในฐานะทีมไร้ชื่อและความเขาขากันการเล่นประสานกันยังทำได้ไม่ดีเท่าที่ควรทำให้ทีมตัวเล็กต้องแพ้ไปอย่างน่าเสียดายแต่ถึงอย่างนั้นผู้ชมรอบๆสนามก็ตบมือให้กำลังใจกันเสียงดังสนั่นกึกก้องไปทั่วทั้งหาด ที่ชื่นชมในสปิริตของทั้งสองคนที่อดทนแข่งกับแชมป์ได้อย่างสูสีขนาดนี้ ผมคิดว่าคงจะมีไม่กี่คนหรอกที่จะทันสังเกตว่าทีมที่พวกตัวเล็กสู้อยู่นั้นเป็นทีมแชมป์บีชบอลระดับจังหวัดเลยทีเดียว ที่น่าตกใจกว่าก็คือผมมาทราบเอาทีหลังว่าพวกทีมตัวเล็กเพิ่งจะตั้งชมรมบีชบอลมาเมื่อไม่นานนี้เอง ที่มาท้าแข่งกับทีมนักกีฬาแชมป์ระดับประเทศก็รู้ตัวจริงและรู้จักกันตั้งแต่แรกอยู่แล้วที่มาท้าสู้ก็เพราะต้องการวัดระดับฝีมือของตัวเองและตั้งเป้าหมายที่จะเอาชนะ แต่เป็นเพราะมาเจอกันโดยบังเอิญขณะจะกลับบ้านก็เลยท้าดวลแข่งทั้งๆที่ไม่ได้เตรียมตัวมาทางฝ่ายนั้นเองก็เช่นเดียวกันเลยกลายเป็นการแข่งขันระหว่าง เครื่องแบบนักศึกษากับชุดว่ายน้ำ เธอคนหนึ่งในทีมตัวเล็กบอกว่า ที่มาท้าแข่งก็เพื่อหน้าตาของชมรมด้วยเพราะอีกไม่นานนี้ชมรมก็จะถูกยุบเหตุเพราะมีสมาชิกไม่ครบสี่คนตามมาตรฐาน
การตั้งชมรมทั้งๆที่พวกเธอลงทุนไปจัดการสนามเทนนิสเก่าและแปลงคอร์ทสนามเท็นนิสเก่าให้เป็นหลุมแล้วไปจ้างรถขนดินมาขนทรายลงจากรถและ ช่วยไกล่เกลี่ย หน้าทรายให้เรียบร้อยแล้วจึงมาขอร้องผู้อำนวยการโรงเรียนขอยื่นเรื่องการตั้งชมรม แต่ทางนั้นเองก็ไม่ยอมเพราะสมาชิกไม่ครบสี่คน จึงไปตามหาสมาชิกจากที่ต่างๆด้วยการเชิญชวน เข้าเป็นสมาชิกชมรมผ่านทางการไปเล่นบีชวอลเล่ย์บอลตามชายหาดต่างๆแสดงให้เห็นถึงความสนุกสนานจากการเล่นบีชวอลเล่ย์บอล ซึ่งก็เป็นไปตามที่คาดไว้เพราะหลังจากศึกการดวลกับแชมป์ที่มีนักข่าวกีฬาที่จะมาขอสัมภาษณ์แชมป์เกี่ยวกับการแข่งในนัดต่อไปก็เลยเปลื่ยนเป้าหมายมาทำข่าวทีมตัวเล็กแทนเลยกลายเป็น Talk of the town ของตอนนั้นไป ด้วยการฟาดหัวข้อข่าวว่าทีมตัวเล็กปะทะทีมแชมป์ได้อย่างสูสีจนทำให้กลายเป็นที่โด่งดังในมหาลัยจนมีคนมาสมัครเข้าชมรมอย่างล้นหลามเลยทีเดียว

